آه می خواهم که بشکافم ز هم
یک انسان مومن به معبودش رو می آورد وقتی دستش از همه جا کوتاه است. یک شریعت ورز روزه می گیرد وقتی حس می کند جسمش سنگین شده و روحش، جسمش را تاب نمی آورد. من به کلمات پناه می آورم همیشه. اما بسم نیست این بار. یک چیزی کم است این میان. روحم جسمم را میزند. جا نمیشوم. نمی گنجم در قالبم. دارم می شکافم از هم...
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم آذر ۱۳۹۱ ساعت 0:58 توسط آزاده.میم
|