کتاب "بررسی تاریخی یهودیت" را می خوانم که به نکته جالبی برمی خورم: یهودیان در روزهای سبت(شنبه) که روز تعطیلی و فراغت از کارشان است، "در هر وعده از غذا از دو قرص نان استفاده می کنند که یاداور دو برابر تکه Mannah است که در شب شنبه در بیابان بر زمین افتاد. قرص های نان به نشانه تاج گل عروس، شکل موی بافته را دارند زیرا سبت از کهن ترین ایام به شکل عروس نمایش داده می شود." جستجویی در اینترنت کافی است که جواب سوالم را بیابم... نان گیسویی که در ایران نیز متداول است ریشه در این آیین کهن یهودیان دارد. تاثیر متقابل فرهنگها بر هم گاهی آنقدر جذاب و جالب می شود که دلم می خواهد زمان بیشتری را به یافتن سرنخ هایی که آدمهای دنیا -و دنیای آدمها- را به هم وصل می کند، صرف کنم؛ و همین وسوسه شناختن ارتباطهاست که مرا از یک رشته نامرتبط، به رشته ادیان کشانده...
 تا جایی که می دانم این روش پخت نان نه فقط به ایران بلکه به بسیاری از کشورهای دیگر نیز منتقل شده است. البته یهودیان به نان گیسوی خود شش گره می زنند که قطعن نشان خاصی دارد. از دوستانی که اطلاعات بیشتری در این زمینه دارند بسیار سپاسگزار خواهم شد اگر مرا در تکمیل این مطلب یاری کنند تا به نام خودشان ادامه یابد.
...
پرونده این پست کماکان باز است...

پ.ن: اگر هوس پختن این نان به سرتان زد به اینجا مراجعه کنید